در آزمايشگاه يك دانشگاه در حومه توكيو، دانشجويان مهندسي سخت مشغول سروكله زدن و سيم‌پيچي صورت يك روبات هستند تا آن را نسبت به شش حس ابتدايي: خشم، ترس، غم، شادي، تعجب و نفرت حساس كنند.

 

كانسِي

«كانسي»(حساسيت)، روبات مورد نظر كه در داده‌ها و برنامه‌هايش كلمه‌هايي از پيش تعيين شده وجود دارد، با شنيدن كلمه «جنگ» در قيافه‌اش ترس و نفرت ديده مي‌شود و با شنيدن كلمه «دوست داشتن» لبخند روي لب‌هاي صورتي‌اش مي‌نشيند.

 

كانسِي

«جونيچي تاكنو»، سرپرست پروژه از دانشگاه «ميچي» مي‌گويد: «روبات‌ها براي زندگي در ميان انسان‌ها بايد از پس وظيفه‌هاي اجتماعي پيچيده بر بيايند. آنها بايد با احساس كار كنند، يعني احساس‌ها را بفهمند و حس‌شان كنند
در ژاپن روبات‌هاي زيادي وجود دارند، در كارخانه‌ها، خانه و...، روبات‌هايي كه سوشي (نوعي غذاي ژاپني) مي‌پزند،  برنج مي‌كارند و... البته همه اين روبات‌ها شكل و شمايل انساني ندارند،‌ برخي‌ شبيه حيواناتند، پشمالو يا شبيه قطعه‌هاي صنعتي.
براي ژاپني‌ها جداي از نياز به حضور روبات‌ها به خاطر بالا بودن تعداد افراد مسن، روبات‌ها در فرهنگ عامه اين كشور  نماد  كمك‌كننده‌هاي مؤثر و  حتي دوست هستند؛ چيزي بالاتر از دستگاه‌ها و سيستم‌هاي خطرناكي كه اغلب در فيلم‌هاي علمي-تخيلي غربي مي‌بينيم.

در فرهنگ ژاپني‌ها ايدة روباتي با شكل و شمايل انسان و احساسات بشري در مقايسه با ديگر فرهنگ‌ها يك تهديد به حساب نمي‌آيد و برايشان امري عادي  است.

 

آسيمو، روبات انسان نماي مشهور

در برخي كشورها هنوز مردم  دراين فكر هستند كه آيا نياز است كه  در خانه‌‌شان يك روبات باشد، در صورتي كه در ژاپن  روبات‌ها جزيي از  زندگي هستند. دراين كشور در سال 2005 بيش از 370هزار روبات در كارخانه‌ها كار مي‌كردند. از نظر خيلي‌ها روبات بهتر از انسان است، چون نه اضافه‌كار مي‌خواهد و نه وقتي  كه بازنشسته شد به حقوق بازنشستگي احتياج دارد!
يك روبات مي‌تواند جاي 10نفر را بگيرد. اگر استفاده از روبات در صنعت و دنياي كار و اشتغال افزايش يابد، در نتيجه برنامه‌ريزي براي تأمين آينده كار انسان‌ها ضروري است