یه مطلب جالب در مورد این خبر تو این شماره همشهری جوان (۱۲۴-۱۶ تیرماه۸۶) دیدم گفتم اضافه کنم راستی اگه صنعت فرش براتون جالب باشه قول یه مطلب تحلیلی رو می دم که تا چند هفته دیگه می ذارم :

 

"فرش کاشانم ، نه چین

بهار : //فرش زیباش کنون شهره دهر است چنانک

زری و مخمل او شاهد هر جایی بود .....//

 

لرد کرزن : لطیف تر و طریفتر از قالی های ابریشم کاشان منسوجی از زیر دست انسان بیرون نیامده است.

خیلی خوب یادم هست تا ۲۰ سال پیش بی استثنا در هر خانه کاشان یه دار قالی بود. حالا می خواست خانه اعیانی باشد یا خانه رعیت . فرقش هم این بود که خانم خانه اعیانی وقتی حوصله اش تنگ می شد می رفت پای دار قالی و یک دو رج می زد و خانم رعیت از صبح تا شب ریشه می زد تا کمک خرج زندگی باشد. حالا در خانه های کاشان که هیچ، در خانه های دهات دور افتاده کاشان هم به سختی یک دارقالی یافت می شود. تا سال ۷۰ در نوش آباد کاشان بیشتر از ۴ هزار نفر قالی می بافتند که امروز به زور به ۴۰ نفر هم نمی رسد. .........

دز سالنامه چینی مربوط به ۱۷۰۰ سال پیش بزرگ ترین واردات چین را فرش ایران نوشته اند.نکته اینست که چینی ها ۱۷۰۰ سال پیش از ما قالی می خریدند و شهری به نام کاشان نساخته اند. پس اتفاق اخیر بیش از آنکه به هوش و توانایی آن ها مربوط باشد، به بی عرضگی و تنبلی ما بر می گرددکه تنها کالای تولید و صادراتی خود را به دست خود نابود کرده ایم. من به نوبه خودم از چینی ها ممنونم که هنر چند هزار ساله ما را می خواهند از نابودی نجات دهند. ما هم به جایش ماشین های درجه چندم مالزی را مونتاژ میکنیم و چند برابر قیمت واقعی اش به خودمان می فروشیم.

روزگاری حتی پارچه های ابریشمی کاشان از قالی کاشان هم مشهور تر بود تا جایی که ولتر فرانسوی می گوید : " کاشان در ایران حکم لیون زا دارد در اروپا. یعنی همان رونقی که لیون به عنوان مرکز منسوجات ابریشمی در اروپا دارد، کاشان در شرق دارد.

خبر فوت استاد نظام افسری کاشانی (بزرگترین طراح و نقاش قالی معاصر) و ساختن شهر نساجی کاشان در چین را در یک روز شنیدم. شنیدن همزمان این دو خبر برای من در خیلی معنی داشت، براش شما چطور ؟"

 

این مطلب نوشته آقای ابوالفضل شاهی در همشهری جوان بود. (لینک اینترنتی هم نداره)