ناتوانی مدیریت ریسک سنتی در قبال تهدیدهاو چالش های امروزی
ناتوانی مدیریت ریسک سنتی در قبال تهدیدهاو چالش های امروزی
هیچ کس از شنیدن این جمله که دنیا محل پرخطری است و روز به روز بر ریسک های ان افزوده می شود اظهار شگفتی نمیکند . مطالعات اخیر در مجله Fortune نشان داد که سطح کلی ریسک از سال 1985 تا 2006 تقریبا دو برابر شده است . با کمی اغراق در محیط کسب و کار معاصر ، تدبیرهای مدیریت ریسک دیروز دیگر برای مواجهه با تهدیدهای امروز کافی و کارا نخواهد بود . مسائلی که به ظاهر به هم هیچ ربطی ندارند مانند رقابت شدید ، بلایای طبیعی ، وابستگی به سوخت های فسیلی ، تروریسم و مقررات و قوانین دولتی هر کدام می توانند سطوح جدیدی از ریسک را بوجود اورند .
همچنین با حضور اینترنت و پراکنش اخبار در یک چشم به هم زدن در سرتاسر جهان ریسک جدیدی نیز برای سازمان ها بوجود امده است : ریسک اعتبار نام و شهرت . اوازه و اعتباریک شرکت می تواند با چند خط خبر با دو ویژگی وحشتناک سرعت و شدت سقوط کند .
عدم توانایی در مواجهه با ریسک هایی که با رشد فناوری هر روز بر نوع و فرم انها افزوده می شود موجب افزایش چشمگیر جابجایی مدیران ارشد گردیده است . نگران کننده تر اینکه عدم مدیریت صحیح ریسک گهگاه موجب پرداخت خسارات از جیب فرد مسئول نیز می شود .
انچه در بالا تشریح شد ضرورت اتخاذ رویکردهای بهتر و موثرتر در مواجهه با ریسک نسبت به متدهای سنتی را روشن می کند .
عامل سیلو (Silo Factor)
یکی از مهمترین موانع مدیریت موثر و کارای ریسک را عامل سیلو نام نهاده اند که مفهوم ان نگاه دپارتمانی و جزیره ای به ریسک است . عمدتا انواع ریسک ها نسبت به دپارتمان های مختلف شناخته می شوند : دپارتمان مالی و ریسک های مالی ، دپارتمان روابط عمومی و تبلیغات با ریسک اعتبار و اوازه شرکت در بازار ، مدیریت تجهیزات با ریسک های فیزیکی مرتبط با ساختمانها و تجهیزات ، ریسک امنیت داده ها در دپارتمان IT و ......
اگرچه هریک از این ریسک ها در تخصص های خاص خود بروز پیدا می کنند اما اگر مدیران ریسک هم نگاه دپارتمانی داشته باشند در این صورت ضعف کوتاه بینی و محدود انگاری ریسک بر انها غلبه خواهد کرد و مانع می شود تا انها و نیز مدیران ارشد بتوانند با نگاهی فراگیر تاثیرات ریسک ها را بر همه سازمان در نظر بگیرند .باید دقت کرد ریسک ها فقط یک سیلو را تحت تاثیر قرار نمی دهند بلکه اثر انها در تمام سازمان پراکنده شده و بر تمام دپارتمان ها تاثیر می گذارند .به عنوان مثال یک حفره امنیتی در IT می تواند به سرعت به یک ریسک شهرت و اوازه تبدیل شده و همچنین ممکن است بواسطه شکایات ذی نفعان به یک ریسک حقوقی و با پرداخت خسارات احتمالی به ریسک مالی تبدیل شود . این مثال نشان می دهد که نگاه همه جانبه و فراگیر به ریسک و تیعات ان بسیار ضروری است .
وقتی ریسک ها اینگونه پیشروی می کنند و ترکیب می شوند به ندرت می توان با استفاده از مدیریت ایزوله یا جزیره ای ریسک به موفقیت در مهار و اداره انها دست یافت .
بنابراین یکی از نقاظ ضعف مدیریت سنتی ریسک تحت عنوان عامل سیلو توصیف می شود .
دومین محدودیت در مدیریت سنتی ریسک که مانع مدیریت هوشمند ریسک (intelligent risk management) می شود به استنباط یک سازمان از ریسک بر می گردد .برخی سازمان ها تنها نیمی از مفهوم ریسک که معنای منفی انست را در خود جاری دارند . ریسک یه عنوان عامل تهدید مایملک و دارایی های سازمان –مادی و معنوی – مانند حفره های امنیت در سیستم های اطلاعاتی ، ایمنی تجهیزات ، کلاهیرداری و اختلاس ، ........طبق تحقیقات تنها عده ی کمی از سازمان ها نیمه ی دیگر مفهوم ریسک را به عنوان یک مفهوم مثبت و بالادستی توجه می کنند یعنی در نظر داشتن ریسک به عنوان یک فرصت . مانند تکوین محصول جدید ، ورود به بازارهای جدید ، فعالیتهای تحقیق و توسعه و ......این حوزه از تفسیرریسک به مفهوم مدیریت هوشمند ریسک اشاره دارد که مطابق ان دستیابی به رشد اساسی و چشمگیر تنها از طریق انجام خودفعالانه (proactive)ریسک صورت می گیرد نه با مدیریت ریسک از طریق پیشگیری و اجتناب .
