خط مشی مدیریت ریسک

به چند راه و روش مدیریت که با مدیریت ریسک موثر مخالفت می کنند و در واقع خودشان باعث ایجاد ریسک در پروژه می گردند، می پردازیم.

روش	تاثیر
حداکثر گریز از ریسک	تعویق در تصمیم گیری. این اغلب بدین معناست که تعدادی مورد/فرصت امکان پذیر بیش از این میسر نیستند. تنظیم کردن مرز فعالیت های قابل دسترس ریسک در حد خیلی پایین که شرایط، قادر به تغییر نمی باشد.
سرزنش شخص دیگر به جای مقصر	همانند بالا. ناتوانی برای اتخاذ تصمیمات دشوار. موضوعات مرتبا توسط  یک قسمت از کمسیون ها بدون حصول هیچگونه پیشرفتی مورد بحث و بررسی قرار می گیرند. تصمیمات مستند نمی شوند و  کامل و قابل انجام نمی گردند.
خبرات بدی به گوش می رسد	این اعتقاد وجود دارد که هنگامی که یک مدیر پروژه گزارشی ارائه می دهد، خود اوست که باعث ریسک یا آن موضوع گردیده است. و این باعث میگردد افراد مشتاق شوند که تنها اخبار خوب را گزارش دهند. اغلب ریسکها/ موضوعات مورد توجه قرار نمی گیرند تا زمانی که برای مقابله موثر با آنها بسیار دیر شده باشد.
عکس العمل بدون فکر	تمایل به رسیدگی کردن به علایم تا عوامل و رسیدگی کردن فوری و ویژه تا برخورد سیستمیک*.
My mind is made up	ناتوانی در بازبینی یا گریز از تصمیمات گذشته زیر سایه تغییر شرایط.
پیغام دادن	روش "موجب ایجاد مشکل برای من نگردید". ناتوانی در حریف شدن در تشخیص ریسک های که راه حل آشکاری ندارند.
Make it so	"زیاد منفی گرا نباش". این اعتقاد که پروژه با یک درک ضعیف یا منابع ناکافی می تواند به موفقیت برسد، بواسطه نشستن و دعا کردن صرف.

 

* یک پدیده ریاضی وجود دارد که با عنوان "regression to the mean" شناخته می شود و مربوط به مدیریت تغییر است، و بیان می کند که در هر شرایط تغییر، مانند یک پروژه، پستی و بلندی هایی وجود دارد، که قابل نمایش با یک گراف است.

 

جایی که پروژه در پایین ترین حدش قرار دارد، همانگونه که در نمودار نشان داده شده است، مدیریت معمولا یک تصمیم بدون فکر واکنشی اتخاذ می کند. این بطور ثابت یک علامت را نشان می دهد نه علل ریشه ای مشکل را. مدتی ممکن است  بنظر برسد "عمل قطعی" به عنوان شروع گراف برای رفتن بالای مجدد موثر افتاده است. آنچه که حقیقتا اتفاق می افتد بطور ساده رگرسیون میانه است. شرایط به بدترین صورت ممکن تبدیل می شود و تلاشها برای یکنواخت کردن هرآنچه که اتفاق افتاده است، آغاز می گردد.

 

ما به دنبال جزئیات بیشتری در رابطه با چگونگی ایجاد ریسک یا تبدیل سناریوهای "دنیای واقعی" به برنامه و بودجه در بخش های اخیر هستیم برای بیان اینکه آیا چیدمان های کامل که باید ریسک را به عنوان یک بخش جدایی ناپذیر فعالیت پروژه، بپذیرند، کافی است. ریسک ها باید تشخیص داده شده و مدیریت شوند و ما باید بپذیریم که این زمان و هزینه زیادی در بر دارد.

ما نمی توانیم به سادگی فقط شانس بد را سرزنش کنیم که چرا اتفاقات به صورت غیر منتظره در بدترین زمان ممکن رخ می دهد و هزینه زیادی را تحمیل می کند .مدیریت ریسک تشخیص می دهد که چه اتفاقی رخ خواهد داد و پاسخ برنامه ریزی شده ای را برای این سوال ارائه می دهد که به فاکتور های برنامه پروژه و بودجه تقسیم می شود.