مقدمه:

اولین وظیفه هر کسب و کاری حفظ بقاء است و اصل اساسی در کسب و کار حداکثر نمودنسود نیست بلکه اجتناب از خسران است(Peter Drucker).

  تمامی شرکت ها و کارخانجات با هدف ماندگاری وسودآوری تاسیس می گردند ولی همه سازمان ها در این راستا موفق نیستند . شناسایی نقاط وفعالیتهایی که می تواند خساراتی را به سیستم تحمیل نموده و یا پرسنل را با خطر مواجهسازند و بقای سازمان را تهدید نمایند امری حیاتی می باشد.

همه ساله تعداد زیادی حادثه کاری در جهان روی  می دهد و کارگران بسیاری، حادثه دیده یا دچار بیماری شغلی  می شوند. این بیماری های شغلی و حوادث ناشی از کار علاوه بر هزینه های گزافی که متوجه سازمان می نمایند باعث از دست رفتن نیروی کار درصنایع و سازما ن ها می گردند. سیانت از نیروی انسانی و کاهش هزینه حوادث در صنایع به عنوان مهمترین اصول سیستمهای مدیریت ایمنی مطرح می باشند که حفظ و بقای سازمان را در پی دارد.

شناسایی خطرات موجود در سیستم و ارزیابی این خطرات با تمرکز به نحوه روی داد این خطر و عواقب پیرامون آن باعث می شود سازما ن ها و کارخانجات منابع خود را بنحوه موثر ومطلوبی به امر پیشگیری اختصاص دهند و از اتلاف منابع جلوگیری بعمل آورند همچنین در پی این ارزیابی پرسنل با خطرات سیستم آشنا شده و نحوه مقابله با خطرات را می آموزند.امروزه شناسايي و مديريت اين خطرات "مديريت ريسك"ناميده مي شود.

مدیریت ریسک فرآیندی است برای شناسایی و اداره کردن خطرات و خساراتی که ممکن است یک سازمان را تهدید کند . بعبارت دیگر این فعالیت عبارتست از بازدید مستمر از عملکرد سازمان ، شناخت پتانسیل خطرها و احتمال وقوع آ نها در سازمان و انجام اعمال مناسب ومقتضی در رابطه باکنترل تهدیدهای محتمل.